استان اصفهانایرانگردیشهرستان نطنز

سفرنامه بادرود- قسمت اول

Badroud is a small and very ancient city in the central part of Iran near the central desert of Iran. There are some ancient and historical homes with amazing architecture in this city. To get there, I first of all went to Kashan and after that I took a taxi and after 60 kilo meters I arrived there. I saw my friend Mr. solatyan in Mohaggodoleh home. He is middle-aged man and has gone many places and cities of Iran.
But Khaneye Mohaggodoleh is belong to Qajar period about 120 years ago. This house has very good architecture with big yard and nice pool in middle of yard. Beautiful and colorful flowers make very interesting perspective there.
After visiting that place, we went to Anthropology museum that had located in the historical bathroom that name was “Hamam-e Noughe”. Most of the bathrooms in ancient time were at underground like this bathroom. There were some instruments that people used it in their lives.
Khaneye Rahgoshay was other place that we have seen there. This house belongs to Qajar period too. But what made it different than to other houses is its dolls. These dolls as Ambassadors for Peace have gone to about 25 countries.
But very ancient place I saw, was tha Adineh temple. This temple dated back to 5th millennium BC but it has changed to mosque. I have find new friend that his name was Mohammad Ghafari. Next time we want to go outside of the city and we’ll see interesting and amazing places there
در آخرین سفری که به کویر مرنجاب داشتم، به طور اتفاقی با گروهی از گردشگران آشنا شدم که مردمانی بودند از جنس خود کویر. حاصل اندک زمان گفتگوی ما با آنها، رد و بدل شدن شماره تلفن ها بود و شکل گیری ارتباط عمیق تر با آقای ذبیح الله صولتیان.
آقای صولتیان مرد میانسالی است از اهالی بادرود کاشان که دعوت می کند بازدیدی هم از شهرشان داشته باشم. آنطور که فهمیدم خودشان از علاقمندان به سفر هستند و بسیاری از شهرهای دور و نزدیک و مناطق بکر و دیدنی را رفته است و همچنان می رود. از شهر بادرود قبلا به طور گذرا عبور کرده بودم، اما زمانی برای گشت و گذار در آن نداشتم.
بالاخره پس از حدود یک سال از آن ملاقات، فرصتی دست داد تا به این شهر بروم. برای رسیدن به این شهر، ابتدا با اتوبوس به شهر کاشان و بعد با سواری های خطی خودم را به بادرود رساندم. اما دیدن پیرمرد و پیرزنی که هم سفرمان بودند و در یکی از روستاهای بین راه پیاده شدند، از اولین و بهترین صحنه هایی بود که می توانستم ببینم و با خود می گفتم چقدر خوب است که دو نفر این چنین عاشقانه با کمترین اداها و هم دلانه تا آخرین لحظات زندگی با هم باشند، نه مثل جوانان امروز که هزاران ترانه های عاشقانه برای هم می خوانند و زود هم همدیگر را فراموش می کنند.
نزدیک غروب به بادرود رسیدم. با آقای صولتیان تماس می گیرم. مهمانانی دارد که آنها هم برای بازدید از شهر آمده اند، پس یکی از دوستانش را به دنبالم می فرستد.
شهر کوچک است و آرام!
بادرود |عکس از عدالت عابدینی
بادرود |عکس از عدالت عابدینی
خانه تاریخی محقق الدوله
با هم به سمت خانه «محقق الدوله» می رویم که خانه ای است تاریخی متعلق به دوره قاجار. خانه ای که پس از عبور از دالانی نسبتا بزرگ به حیاط آن می رسیم. این خانه نمونه ای است از یک خانه ی اصیل ایرانی! حیاتی وسیع دارد با ایوان هایی بزرگ و کوچک در اطراف آن و حوضی پر آب و بیضی شکل در میانه آن که می شود قلب تپنده خانه و گل هایی رنگانگی و درختانی متنوع که طراوتی خاص به این خانه داده اند! هر جا هم باغچه نیست، گلدان هایی را طوری منظم و مرتب چیده اند، که جای خالی باغچه را به زیبایی پر می کنند.
در حیاط سازی خانه های قدیمی، حوض و باغچه معتبرترین عناصر حیاط سازی به شمار می رفت
بادگیرهایی هم در چهار سوی خانه هستند. حتی پشت و بام این خانه، به خاطر قوس و کمان هایی که دارد، زیبایی خاص خود را دارد.
آقای صولتیان گویا مهمانانی هم از خارج کشور دارد که با ذوق و شوق تمام همچو من تماشاگر این خانه اند. شربتی خنک، حالم را حسابی جا می آورد.
طبیعت بادرود |عکس از عدالت عابدینی
طبیعت بادرود |عکس از عدالت عابدینی
موزه مردم شناسی حمام نوغه 
مقصد بعدی مان موزه مردم شناسی حمام تاریخی نوغه است. برای ورود به این موزه، باید از پلکانی که در میانه راهرویی باریک وجود دارد، پایین رفت. بعد به محوطه ای دایره ای می رسیم با حوضچه ای آب در وسط و اتاقک هایی در اطراف با معماری کاملا سنتی که اشیاء قدیمی در آنجا به معرض نمایش گذاشته شده اند. اما بیش از هر چیزی معماری شگفت انگیز این حمام مرا مبهوت خود می کند. در ادامه به دفتر موزه می رسیم که کاربری متفاوتی در زمان گذشته داشته است. قدمت این موزه یا حمام قدیمی به دوران صفویه باز می گردد.
مشغول کار تصویر برداری بودم که شخصی دیگر به آنجا وارد می شود و خیلی گرم سلام و احوالپرسی می کند، گویی که مرا به خوبی می شناسد. کمی که صحبت می کنیم، متوجه می شوم که ایشان «محمد غفاری» از دوستان آقای صولتیان هست که در همان برنامه کویر سال گذشته همدیگر را ملاقات کرده بودیم.
و این بار با او همراه می شوم.
در نزدیکی حمام، میدانی وجود دارد که بادگیری ساخته شده است که از المان های خاص این شهر است.
بادرود|عکس از عدالت عابدینی
بادرود|عکس از عدالت عابدینی
خانه رهگشای و عروسک هایش 
به همراه محمد، پس از عبور از کوچه پس کوچه به خانه قدیمی می رسیم با نام خانه تاریخی رهگشای. این خانه هم متعلق به دوره قاجار می باشد که به دست دکتر محمد رهگشای و همسر فرانسوی اش به موزه اشیاء تاریخی – فرهنگی تبدیل گردیده است. اما ویژگی بارز این خانه، وجود مجموعه ای از عروسک های بادرودی در آنجا است که به عنوان سفیران صلح و دوستی به ۲۵ کشور جهان سفر کرده اند. متاسفانه وقتی ما به آنجا رسیدیم تنها توانستیم نمای بیرونی خانه را ببینیم و درب آن بسته بود.
پرستشگاه آدینه 
بادرود قدمت بالایی دارد، به طوری که قدمت آن به هزاره پنجم قبل از میلاد باز می گردد، وجود محوطه ها و بناهای تاریخی متنوع، خود گواه محکمی بر این ادعاست.
یکی دیگر از بناهای تاریخی که از آن بازدید می کنیم، پرستشگاه آدینه بادرود است که به گفته باستان شناسان مربوطه به دوره ساسانیان می باشد که بعدها پس از ورود اسلام، به مسجد تبدیل شده است و مشخص است که در ساختمان این بنا تاریخی تغییراتی رخ داده است که شکل آن کاملا به مساجد شبیه شده است.
پس از بازدیدهایی که در این مدت کم، از شهر بادرود داشتیم، به خانه آقای غفاری می رویم. در آنجا با ماجراهای جالبی مواجه می شویم و خبری خوش می دهد که فردا می خواهیم به اطراف بادرود برویم که کمتر کسی از آنجا شناخت دارد …
برچسب ها
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

8 + شش =

بستن
بستن